Onze dochter van bijna 4 (okt) heeft in onze ogen vreemd gedrag; Ze maakt met opzet spullen stuk. Ze heeft o.a. met ballpoint mijn salontafel bekrast, een zak gips uitgestrooid in de kamer van mijn oudste dochter en met mijn lippenstift een lamp, bed en kasten “bewerkt”. Dit gebeurt in luttele minuten, het is niet zo dat ze lang zonder toezicht alleen is. Waar ik ook van ben geschrokken is dat ze sinds een 1 ½ week onder de buiten tafel een plekje opzoekt om haar ontlasting te deponeren, waarna ze dit aan mij komt vertellen. Vanmorgen heeft ze in de huiskamer dit ook gedaan. Straffen heeft lijkt wel geen zin, time-out op een stoeltje, voor straf even naar haar kamer, lijkt haar niet echt te deren. Weet iemand of dit gedrag een protest is? Zo voelt het wel. Ik weet niet waarover ze zo boos is, ik probeer het gat wat is ontstaan nu de speelzaal gesloten is zo goed mogelijk op te vullen, door regelmatig naar een speeltuin te gaan, spelletjes aan tafel te doen en haar lekker te laten knutselen. Ik voel mij zo machteloos. Mijn dochter zit in mijn groep op de speelzaal waar ik leidster ben. Op zich geen handige situatie. Ook daar gaat ze tot het gaatje, en zal altijd proberen haar zin te krijgen. Ze is een meisje met weinig zitvlees, maar wel met veel vriendjes. Ik heb ook 2 groten kinderen van 18 en 15 jaar, die zijn leuk “opgedroogd”. Ze noemen haar een krengetje, en eigelijk hebben ze daar wel een beetje gelijk in. Ze heeft iets bozigs/naargeestigs bij zich, wie heeft er tips om haar negatieve gedrag om te buigen naar iets positiefs. We benoemen erg haar positieve gedrag en belonen haar met iets wat ze leuk/lekker vindt en proberen sinds gisteren haar extreme gedrag te negeren. Wie heeft er ervaring met dit destructieve gedrag? En heeft er iemand kennis van zaken op psychologies vlak waarom mijn dochter dit doet?

Alvast bedankt en ik kijk uit naar jullie tips en informatie
Vivienne.

Het is erg moeilijk leven met zo iemand want je weet niet wat er nog komen gaat. Wat U wel zou kunnen doen is in ieder geval kijken of er verandering optreed als er op het soort eten wordt gelet wat ze krijgt. Wordt ze minder druk als ze geen suiker meer krijgt,enz.
Dit is een van de dingen die U zou kunnen proberen.
Dan natuurlijk de lange weg van zoeken bij artsen die hier ervaring mee hebben.
U kunt de info op diverse websites opzoeken.
Er zijn al een aantal nieuwe ontwikkelingen op dit gebied uitgedokterd.
Ik hoop U hier toch een hart mee onder de riem te hebben gestoken. En vergeet vooral niet dat U zeer speciaal kind hebt. Koester het en het komt goed, groeten Rigobert Roelofs.

Hallo,

Ik lees uw bericht net, ik heb dus een zoontje met dit gedrag. hij is doorverwezen naar accare en is onderzocht. bij hem kwam er een diagnose uit. en ik krijg nu alle hulp die nodig is.
misschien heeft u daar wat aan.

Mvg lsvisser